Kije trekkingowe nie są już wyłącznie dodatkiem dla doświadczonych miłośników górskich szlaków. Dobrze dobrane i prawidłowo używane mogą poprawić stabilność, zmniejszyć obciążenie kolan oraz ułatwić poruszanie się po wymagającym terenie. Szczególnie docenia się je podczas długich podejść, stromych zejść i wielogodzinnych trekkingów. W dalszej części artykułu wyjaśniamy, kiedy kijki rzeczywiście się przydają, jak dobrać odpowiedni model i jak poprawnie z nich korzystać, aby zwiększyć komfort oraz bezpieczeństwo na szlaku.
Czy kijki trekkingowe są naprawdę potrzebne?
To zależy przede wszystkim od terenu i długości trasy. Na krótkich spacerach po płaskich, utwardzonych ścieżkach kijki trekkingowe zwykle nie są konieczne. Jeśli wybierasz się na łatwy szlak bez większych przewyższeń, ich brak raczej nie wpłynie znacząco na komfort marszu.Sytuacja zmienia się jednak w górach, szczególnie na dłuższych i bardziej wymagających trasach. W trudniejszym terenie kije trekkingowe często okazują się praktycznym wsparciem, zwłaszcza podczas wielogodzinnych wędrówek, stromych podejść i zejść czy marszu z cięższym plecakiem. Duże znaczenie ma także doświadczenie. Początkujący turyści często szybciej się męczą i mniej pewnie poruszają po nierównym terenie. Kijki mogą wtedy poprawić stabilność i zwiększyć poczucie bezpieczeństwa. Bardziej doświadczeni użytkownicy wykorzystują je natomiast do lepszego rozłożenia sił i zwiększenia efektywności marszu.
Co daje chodzenie z kijkami trekkingowymi?
Korzyści z używania kijków trekkingowych jest więcej, niż mogłoby się wydawać. Nie chodzi wyłącznie o dodatkowe podparcie, ale o sposób, w jaki ciało pracuje podczas marszu. Przede wszystkim kijki poprawiają stabilność. W trudnym terenie dodatkowe punkty podparcia pomagają utrzymać równowagę i ograniczają ryzyko poślizgnięcia się. Szczególnie dobrze sprawdza się to na mokrych kamieniach, błotnistych ścieżkach czy podczas przekraczania potoków. Dodatkowo, część obciążenia zostaje przeniesiona z nóg na górne partie ciała. Dzięki temu kolana i stawy skokowe są mniej eksploatowane, a organizm wolniej się męczy podczas długich tras. Kijki angażują także ręce, barki i mięśnie pleców. Marsz staje się bardziej równomierny i dynamiczny, co można szczególnie odczuć podczas trekkingów z ciężkim plecakiem.
Nie bez znaczenia pozostaje również rytm marszu. Regularna praca kijków pomaga utrzymać tempo i ułatwia poruszanie się na długich dystansach.
Kiedy warto używać kije trekkingowe?
Kijki trekkingowe najlepiej sprawdzają się:
- podczas górskich trekkingów,
- na stromych zejściach,
- przy długich trasach z dużym przewyższeniem,
- podczas marszu z ciężkim plecakiem,
- na śliskim lub niestabilnym podłożu,
- zimą oraz w trudnych warunkach pogodowych.
Wiele osób docenia je również podczas rekonwalescencji po urazach lub przy problemach ze stawami.
Rodzaje kijków trekkingowych
Na rynku dostępnych jest kilka typów kijków trekkingowych. Wybór odpowiedniego modelu warto dopasować do sposobu użytkowania i rodzaju tras.
Konstrukcja kijków trekkingowych
Pod względem budowy najczęściej spotyka się modele:
- dwusegmentowe – są zwykle najbardziej stabilne i wytrzymałe, ale zajmują więcej miejsca po złożeniu. Dobrze sprawdzają się podczas regularnych trekkingów w górach.
- trzysegmentowe – są najbardziej uniwersalne. Łączą wygodę transportu z dobrą stabilnością i dlatego cieszą się największą popularnością.
- czterosegmentowe – mają bardzo kompaktowe rozmiary po złożeniu. To dobre rozwiązanie dla osób podróżujących z małym bagażem lub chcących przypiąć kijki do plecaka.
Materiał kijków trekkingowych
Najczęściej spotykane kijki trekkingowe są wykonane z aluminium lub karbonu, czyli włókna węglowego. Oba materiały różnią się wagą, wytrzymałością oraz komfortem użytkowania, dlatego sprawdzają się w nieco innych warunkach i stylach trekkingu.
- Aluminiowe kijki trekkingowe są bardziej odporne na uszkodzenia mechaniczne i zwykle tańsze. Dobrze znoszą intensywne użytkowanie oraz trudne warunki terenowe.
- Karbonowe modele są lżejsze i lepiej tłumią drgania, co zwiększa komfort marszu. Trzeba jednak pamiętać, że mogą być bardziej podatne na pęknięcia przy mocnym uderzeniu.
Końcówki kijów trekkingowych
Końcówki kijków mają ogromny wpływ na przyczepność i komfort marszu.
- Ostre, metalowe groty dobrze sprawdzają się w górach, na kamieniach, lodzie czy miękkim podłożu. Zapewniają lepszą stabilność w trudnym terenie.
- Miękkie, gumowe końcówki są przeznaczone głównie do asfaltu, chodników i utwardzonych ścieżek. Ograniczają hałas oraz poprawiają przyczepność na twardej nawierzchni.
Wiele osób korzysta z wymiennych nakładek i dostosowuje końcówki do aktualnych warunków.
Jak dobrać i ustawić kije trekkingowe?
Prawidłowe ustawienie kijków trekkingowych ma ogromne znaczenie dla komfortu i efektywności marszu. Nawet dobre modele nie będą spełniały swojej funkcji, jeśli zostaną źle dopasowane.
Podstawowa zasada mówi, że po chwyceniu kijków łokcie powinny tworzyć kąt około 90 stopni. To punkt wyjścia, który można później dopasować do terenu. Na podejściach kijki zwykle lekko się skraca. Dzięki temu łatwiej utrzymać naturalną pozycję ciała podczas wspinania się pod górę. Na stromych zejściach kijki można wydłużyć, aby zapewnić sobie lepsze podparcie i dodatkowo odciążyć kolana. Istotny jest również chwyt. Dłoń należy wkładać w pasek od dołu, a następnie chwytać rękojeść. Pozwala to lepiej rozłożyć nacisk i zmniejsza obciążenie nadgarstków.
To, jak używać kijków trekkingowych, w dużej mierze zależy od warunków terenowych oraz rodzaju aktywności, dlatego warto odpowiednio dopasować ich konstrukcję i wyposażenie:
- w wysokie góry dobrze sprawdzą się wytrzymałe modele aluminiowe z ostrymi grotami,
- do spacerów po lesie wystarczą lżejsze kijki z gumowymi końcówkami,
- zimą warto wybierać modele z większymi talerzykami zapobiegającymi zapadaniu się w śniegu,
- na asfalt lepiej stosować gumowe nakładki tłumiące drgania.
Jak poprawnie chodzić z kijkami trekkingowymi?
Podstawą jest ruch naprzemienny – prawa ręka pracuje razem z lewą nogą, a lewa ręka z prawą nogą. To dokładnie ten sam schemat, którego ciało używa podczas zwykłego chodzenia. Kijki powinny dotykać podłoża mniej więcej na wysokości stopy lub lekko za nią, a nie daleko przed ciałem. Dzięki temu pomagają utrzymać tempo i wspierają ruch zamiast go spowalniać. Podczas marszu warto trzymać ręce lekko ugięte i rozluźnione. Zbyt sztywna praca ramion szybko prowadzi do zmęczenia barków i nadgarstków. Ważne jest również korzystanie z pasków nadgarstkowych – dłoń należy wsunąć od dołu, a następnie chwycić rękojeść. Pozwala to przenieść część nacisku na nadgarstek i poprawia kontrolę nad kijkiem. Podczas wspinania można lekko odpychać się od podłoża, wspierając pracę nóg rękami. Na stromych podejściach wiele osób dodatkowo skraca długość kijków, co poprawia ergonomię ruchu. Z kolei podczas zejść kijki powinny być ustawione nieco przed sylwetką, aby zwiększyć stabilność i ograniczyć obciążenie kolan.
Początkujący użytkownicy często popełniają podobne błędy:
- ustawiają kijki zbyt wysoko,
- wbijają je daleko przed sobą,
- chodzą z usztywnionymi rękami,
- nie korzystają z pasków nadgarstkowych,
- używają kijków niesymetrycznie lub w przypadkowym rytmie.